Oliver VIER!

Onze jongste was afgelopen weekend jarig.

De eerste verjaardag die hij echt 'beseft', of zo lijkt het toch. Hij keek er al weken naar uit en elke avond na zijn bedtijd-verhaaltje vroeg hij mij of hij dan morgen jarig zou zijn. 

Dit weekend was het dus zover, Oliver werd vier. 

Om kwart voor 6 's ochtends hoorden we getrippel op de overloop.

"Papa, ben jij nog jarig?" 

Want papa is de dag voor hem jarig en als papa's verjaardag voorbij is, dan is het eindelijk zijn beurt om jarig te zijn. 

Daar had hij al "zijn hele leven" op gewacht...

 Zijn woorden ;-)

Hier thuis houden we van thema feestjes (Meneer MinnieMie roloogt nu dus ik corrigeer: 'ik hou van thema feestjes') en dit jaar was de knoop snel doorgehakt; een mix van dino's en draken zou het worden. 

Na een bezoekje aan de Efteling afgelopen zomer geraakte Oliver volledig in de ban van Ravelijn en voor wie weet waar ik het over heb: tot vervelens toe moesten wij Graaf Olaf spelen terwijl Oliver steevast een 'Ravelijn ridder' is die de boosaardige graaf zal verslaan. 

Daarnaast ontwikkelde hij het afgelopen jaar een meer dan gemiddelde interesse voor dino's; ik moet altijd grinniken als hij struikelt over zijn eigen naam maar wel vlotjes 'diplodocus' of 'triceratops'  uitspreekt.

Oliver had een heus verjaardagsweekend; vrijdag vierde hij met de vriendjes in de klas en trakteerde hij op dino taart. Zaterdag kwamen de neefjes en het nichtje op bezoek en aten we pannekoeken uit dino-bordjes met dino servetten en zondag kwam dan de hele familie langs om eveneens in dino & drakenstijl te vieren.

De perfecte taart bestelde ik bij 'Je eigen taart'.

Ze hebben taarten in elk denkbaar thema en deze 'Ravelijn taart' met draak en stoere ridder was de zoete droom van Oliver.

Twee verdiepingen hoog en prachtig gedecoreerd.

Ik kocht ook nog "Happy Birthday" kaarsjes maar deze werden gereduceerd naar simpelweg HAPPY.

Want een blije dag was het absoluut!

De taart was trouwens vanillecake met citroen. Eveneens op uitdrukkelijke vraag van de jarige...

We zongen van Happy Birthday to you, in de wei staat een koe... en Oliver mocht kaarsjes blazen...

Ik bestelde trouwens ook nog cupcakejes met zijn foto erop, eveneens bij Je Eigen Taart; groot was zijn blijdschap toen hij dat ontdekte. 

Fijne verjaardag vriendje xxx

Voor de oplettende lezer: het vestje van Oliver is zelfgemaakt maar haalde nooit de blog. Het patroon is van Ikatee; de Jules Bomber.

Toen ik het naaide, exact een jaar geleden, zat Oliver in een no-way-dat-ik-poseer fase. Dit is echter wel met stip het meestgedragen item uit zijn kast en wordt nu te nipt.

Speciaal voor zijn verjaardag naaide ik een grotere versie; daarover meer in mijn volgende blogpost!

The BirthdayGirl: Eloise 6!

Ze werd zes.

Iedereen mocht en moest dat weten. Want zes, dat is meer dan één handje. Dat is een handje plus al een vingertje. En volgend jaar wordt ze al 7. En "oh ja mama, hoeveel nachtjes moet ik nog slapen voor ik met de auto mag rijden?"

...

Een huizenhoog cliché, maar dat groot worden, dat gaat veel te snel.

Toen ze mij dus om een roze prinsessenjurk vroeg voor haar verjaardag aarzelde ik niet. Volgend jaar wil ze misschien geen roze prinses meer zijn....

We gingen dus all-the-way.

Op de wishlist van mijn MinnieMie: roze, diamantjes & andere blingbling, een lange rok, pofmouwtjes en een blote rug.

Ik vertrok van het Tinny patroon en hertekende de rug.

Misschien deed ik dat laatste iets te enthousiast want de rug is wel heel erg open maar kom, voor een over-the-top verjaardagsjurk mocht het wel een keertje.

Ik nam de cirkelrok over en verlengde met een 15tal centimeter; de pofmouwtjes en het PeterPan kraagje zijn eveneens opties van het patroon.

Zes jaar kan je ook al vormen met twee handjes. Drie vingertjes aan elke hand en hopla.

De band rond haar middel stikte ik op het lijfje vooraleer ik de rok en rits bevestigde, dat ging erg vlot op die manier.

Zwieren maar!

Kleine meisjes worden snel groot.

De attitude krijgen we er gratis bij...

Onze familie werd trouwens vriendelijk verzocht om ook een touch of pink te voorzien in hun outfit.

Dat gaf een erg leuk resultaat...

De taart was een creatie van een lieve vriendin van ons.

Om op te eten, letterlijk en figuurlijk!

Gelukkige verjaardag poppemie!

Patroon: Tinny Jurk - StraightGrain

Stoffen: Stoff.be 

Vijf jaar, en volgend jaar zes.

Dat was het eerste dat Eloise zei, de ochtend dat ze 5 werd.

Vorige week woensdag, op 24 mei, werd Eloise alweer vijf jaar. Broer, Meneer MinnieMie en ikzelf dansten haar kamer binnen, Happy Birthday zingend, uit volle borst en bij mij toch met een snik in mijn stem. Emotionele kip, aanwezig.

Ik gaf haar een dikke knuffel en zoen en toen ze zich losmaakte uit de omhelzing sprak ze dus de gevleugelde woorden: Vandaag ben ik vijf, en volgend jaar... ZES!

Het kan niet snel genoeg gaan. De jeugd van tegenwoordig...

Voor het eerst droeg ze op haar verjaardag geen zelfgemaakte jurk; ze kreeg namelijk een prachtig smetteloos wit jurkje van haar Parrain en droeg deze om haar gasten te verwelkomen op het tropisch warme verjaardagsfeest. Na de verwelkoming wisselde ze haar outfit snel voor een badpakje.

Enfin, geen zelfgemaakte verjaardagsjurk dus. Maar dat kon ik echt niet over mijn hart krijgen.

Ik naaide er dus wel eentje, met haar 5e verjaardag in mijn achterhoofd, in maatje 5 jaar.

Eentje voor stoere meisjes van vijf, volgend jaar zes.

Het patroon is van Ikatee; en heet Marieke. 

Eloise kreeg door de jaren heen al vele bijnamen van haar papa en mij. 

Molleke, Muisje, Miesje, Zussemus, Marieke, ... Dit jurkje draagt dus haar naam, of toch zoiets, ha!

Zoals gezegd naaide ik maat 5, en ik deed geen enkele aanpassing.

Het patroon voorziet opties zoals lange mouwen, ruffles, een lange broek, een shortje, een rokje...

Ik ging voor het rokje voor mijn eerste Marieke, en hield het voor de rest sober door enkel ruffles toe te voegen aan de schoudertjes.

Het patroon bestaat in het Frans en in het Engels, de instructies zijn zeer duidelijk (er is een fotohandleiding met illustraties).

Vooraan sluit het jurkje met een knopenpad.

Ik gebruikte gouden paspel als accent en voegde gouden hartvormige knoopjes toe.

Een beetje blingbling, dat mag wel voor een 5jarige.

Het stofje is biokatoen van Birch, ik kocht vorig jaar een metertje bij Bellelien en werd verliefd op de kleur en de veren-print. 

Kleine meisjes worden groot...

Stof: Feathers Coral via Bellelien

Patroon: Marieke van Ikatee (Franse versie), Marieke van Ikatee (Engelse versie) of de papieren versie hier

Een echte 'Petrol&Mint meets K-BAS'

 Vijgen na Pasen, dat was het bijna. Miss Kelly was jarig en ze zag een handtas wel zitten.

U moet weten dat ik geen tassen-naaister ben. Geef mij maar jurkjes, en rokjes, en truitjes... Ik stelde het hele project dus uit. 

Enkele weken werden al snel maanden, en de maanden werden ongeveer een half jaar en toen werd het ronduit schaamtelijk.

Tot ik op naaidate ging met Marleen bij Mieke thuis.

Marleen, dat is Mevrouw Petrol & Mint; en Mieke dat is Mevrouw Sisko by Mieke, of ook Mevrouw K-Bas. 

Marleen toonde mij haar creatie voor Bloggers For Life, en ik ging overstag. Die tas moest het worden.

Miss Kelly had trouwens al instructies gegeven over de tas zelf, deze stoffencombinatie kon ze namelijk wel smaken.

Het kurkleder heeft gouden accenten, net als de stof. Ik combineerde dus met een gouden rits en een gouden ketting.

Alle fournituren, plus de kurk zelf, kocht ik bij K-BAS, behalve de rits, die komt uit mijn eigen voorraad.

Hoe zalig is het toch om aan de bron te zitten, de kurkhemel is dat daar bij Mieke thuis!

Miss Kelly is al klaar voor de lente medunkt :-) 

Zo is het toch niet zo erg dat een zomerverjaardag pas met een cadeau bezegeld werd in de winter... toch?

Nog enkele sfeerfoto's...

En toen kwam toch nog een moeilijk moment. 

Het is namelijk steeds wat lastig voor mij om afscheid nemen van naaisels. Zeker als het tassen zijn, omdat ik er zo zelden eentje maak.

Ik kreeg echter fantastisch nieuws; ik was de 'lucky bastard' die uitgeloot werd bij Bloggers For Life, en ik won dus de tas die Marleen maakte en waar ik smachtend naar keek tijdens de naaidate :-)

Hoera voor mij!

Buitenstof: Alexander Henry - gekocht bij Bellelien

Fournituren en kurk: k-bas

Hip hip *O*L*I*V*E*R*1*!*

Een dik jaar geleden verwelkomden we ons tweede kindje in ons gezin.

Een mini mannetje met zijn 45 centimeter lengte... Kijk maar eens terug naar zijn eerste foto'tjes, ze staan hier.  Mini mini mini was hij.

Drie weken te vroeg.

De avond voor zijn geboorte gingen we met ons drietjes pannekoeken eten, om de verjaardag van Meneer MinnieMie te vieren. 

Ik grapte nog. "De komende jaren kunnen we jouw verjaardag samen met die van onze zoon vieren, want veel verschil zal er niet tussen de data zitten'. Dat het slechts één dag ging zijn kon ik op dat moment niet voorspellen.

Anyway, dat pannekoeken-eten dus.

We parkeerden onze auto op het dorpsplein en wandelden naar de taverne. Eloise had geen zin in stappen en wou gedragen worden. Meneer MinnieMie kreeg telefoon van zijn broer met verjaardagswensen en liep een paar passen voor ons. Ik droeg Eloise op mijn dikke buik, en Oliver schopte in mijn buik als een duiveltje in een doosje.

Een paar uur later legden we Eloise in haar bedje en startte ik eindelijk met het vullen van de suikerbonen-zakjes. Ik had nog drie weken, maar stel je voor dat onze MinnieMan vroeger zou komen...

Lang hield ik het niet vol want na een half uurtje zakjes en doosjes vullen kreeg ik buikpijn en vond ik het een beter idee om alvast naar bed te gaan.

De buikpijn werd steeds feller en feller en toen Meneer MinnieMie rond middernacht kwam slapen deed hij wat research op Google en besliste hij dat dit oefenweeën waren.

"Niks om je zorgen over te maken bollie, dat is normaal"

Hoort u mij al komen? Hij ging rustig slapen terwijl ik verder genoot van mijn oefenweeën.

Rond 5u 's ochtends zat ik op handen en knieën in bed en kende ik met regelmaat van de klok -laat ons zeggen om de 4 minuten- mijn eigen naam niet meer.

Eloise werd uit haar bedje gelicht en rond 6u30 kwamen we samen aan in het ziekenhuis. Met 6 centimeter ontsluiting alstublieft. Oefenweeën my ass.

Alle hens aan dek, en ik mocht meteen naar de arbeidskamer.

Mijn mama zat vast in de ochtendfile dus werd plan B, mijn schoonbroer, opgetrommeld om Eloise te komen halen. Die kwam in mijn arbeidskamer binnengewandeld toen ik 8 centimeter ontsluiting had, gezellige boel. Ik had net een epidurale gekregen (ja ik wou dat echt, dat het veel geholpen heeft is te betwijfelen maar IK-WOU-DIE-PIJN-WEG). Resultaat was dat ik wel even kon bekomen van de stormachtige nacht. Eloise kreeg nog een laatste zoen en dan vertrok zij mee met haar nonkel om van thuisuit te supporteren.

Live reporter ter plaatse was uiteraard Meneer MinnieMie.

Vlak voor ik mocht beginnen persen verstuurde hij een sms naar mijn mama en naar mijn schoonzus, de meter-to-be: 'hij heeft haar!".

Eloise werd uiteindelijk kort voor de middag grote zus, en kleine broer kwam ter wereld na welgeteld drie keer persen. Mama is jou dankbaar klein vriendje.

Hij werd aangelegd en begon meteen te drinken. Zuigkracht dat het ventje had! Ik noemde hem stiekem 'den Dyson'.

Net toen ik dacht dat mijn job erop zat bleek er nog iets te missen.

Waar was die placenta? Het snode ding bleek vastgegroeid aan de binnenkant van het litteken van mijn keizersnede; souveniertje van Eloise's bevalling.

Wat volgde ga ik u besparen, maar het was pijnlijker dan bevallen zelf.

Enfin, al bij al een bevalling uit de boekjes en terwijl de verpleegsters Oliver verzorgden nam ik een warme douche, terwijl mijn hart en lijf ontploften van moederliefde en trots.

De eerste maanden balanceerden we echter op een slappe koord. Slaaptekort en zorgen, het doet wat met een mens.

Nu, 12 maanden later, lijkt het alsof Oliver er altijd is geweest en ontplof ik nog steeds van moederliefde en trots als ik mijn patatjes zie.

Oliver is onze vrolijke vent, die de hele dag door brabbelt en geen seconde pauzeert.

Een weekje voor zijn verjaardag begon hij te stappen. Eerst aarzelend maar ondertussen stevig op beide voetjes.

Voor zijn eerste feestje naaide ik zijn eerste hemdje.

De Theo van Zonen09, in een prachtig tricotje van Art Gallery dat ik kocht bij Petite Couture.
Het kleinste maatje in de smalle versie blijkt perfect te passen.

Ik ga hem nog eens opeten... echt...

Het stofje heeft een drukke print, dus onder het motto 'less is more' voegde ik enkel een donkerblauw paspeltje toe aan de rugpas.

De foto's namen we op zijn verjaardagsfeestje.
Real life on the blog :-)

Gefeliciteerd lieve schat.
Fijne eerste verjaardag xxx

November 17th 2015

Today is extra special - because you turn ONE!
We'll eat cookies and cake and have lots of fun.
It seems like just yesterday, you were brand new.
And now, there are so many things you can do.
...

We'll light your first candle and make a big fuss
to be sure that you know you are precious to us.
Today is extra special - because you turn ONE!
and the best thing of all is -
Your life has just begun!

Birthday girl *part 2*

Ik naaide twee jurkjes voor Eloise's derde verjaardag.

Eloise koos deze jurk uit om te dragen op haar feestje.

Mama's favoriete jurk moest het dus doen met de afterparty.

I sewed two different dresses for my daughter's third birthday. 

She picked out this dress, which meant that my personal favorite dress had to stay in the cupboard until the day after.

We gingen foto's nemen aan het Fort van Bornem. 

De deal is dat Eloise mag rondlopen, springen, dansen, spelen, ... terwijl ik foto's neem.

Dat liet ze zich geen twee keer zeggen want de enige foto in 'stilstand' is deze.

Standing still was no option for my party girl; the only picture I have of her where she is not playing, running or fooling around is this one.

Voor de rest werd er dus gedanst...

Gelopen...

... en werden er ook bloemetjes geplukt

Zwart, wit... Ik weet het. 

Maar toch ook schattig, niet?

Dit is echt mijn favoriete jurk; en mijn favoriete dochter <3

 

Ik gebruikte opnieuw een patroon van Mingo & Grace.

De Charlie Dress deze keer; haar andere patroon, de Blake, is al langer een topper in Eloise's kastje!
Ik knipte de twee jaar voor Eloise, en die is ruim genoeg. Langs beide kanten versmalde ik trouwens met 4 centimeter; het patroon schrijft voor om een niet-rekkende stof te gebruiken terwijl mijn koppige-ik dat toch deed. Ik vermoed dat het breder uitvallen daaraan ligt.
Mijn volgende versie (want die komt er zeker!) maak ik in katoen, zodat ik kan vergelijken!

The pattern is another fabulous creation by Mingo & Grace.

I'm also a big fan of the other Mingo & Grace pattern: the Blake dress (see here).

Patroon / Pattern: Charlie Dress by Mingo&Grace

Stof / Fabric: Modecoupon

Broche: Veritas