zondag 20 september 2015

Kids on Tour: En de jurk gaat naar...

Laat mij starten met een bekentenis.
Toen ik een mail kreeg van Mieke en Katrien met daarin een zeer enthousiaste uiteenzetting over een blogtour die ze wilden organiseren las ik deze aandachtig, om vervolgens stilletjes te klasseren in mijn 'dit beantwoord ik later wel even' mapje.

Niet omdat het concept mij niet aanspreekt...
... want je naait iets voor het kindje van een gelijkgestemde ziel, en krijgt op jouw beurt een zelfgemaakt kledingstuk op maat van jouw kind. Win, win, toch? 

Niet omdat ik Mieke en Katrien niet tof zou vinden...
... nee echt, dat was niet de reden!

Wel omdat ik met mijn billen bloot zou moeten gaan.
Want naaien voor een andere naaister, dat voelt toch wel een beetje zo.

Mieke gaf mij een schop onder mijn kont en schreef mij een lief berichtje:
"je denkt toch niet dat je hier onderuit komt"
De titel van deze blopost doet al vermoeden dat ik er effectief niet onderuit kwam; met als gevolg dat ik bewust doch niet moedwillig belandde in het - geef toe- fantastische 'Kids on Tour' concept.

Of Mieke zich achteraf die schop onder mijn kont niet beklaagt vraag ik mij af.
Want ik trok haar lootje. Karma is a bitch Mieke.



Mieke gaf beide dochters op voor het Kids on Tour project; ik mocht kiezen.
Ik wist dat de kleerkast van oudste dochter Jolien gevulder was dan die van jongste dochter Janne met nieuw gerief (zusjes die elkaars kleertjes kunnen dragen en doorgeven - weet u wel), en ging dus resoluut voor kleine Janne.

Het model had ik al langer in gedachten; de vernieuwde Tinny van StraightGrain.
Haar enthousiaste reactie was voor mij het signaal om ook voor Janne aan de slag te gaan.

De patroonkeuze lag dus snel vast; ik deed er evenwel weken over om te beslissen welke stof ik zou gebruiken. Ik kocht vier verschillende stofjes online, en keurde ze telkens na enkele dagen nadenken weer af. Te gewoon, net niet de juiste kleurtjes, te dun, ...
Uiteindelijk ging ik voor een stofje uit mijn voorraad.
Eentje dat ik had gekocht voor een selfish sewing projectje: een rok voor mijzelf. Die rok komt er dus  niet meer; woeps... daar sta ik dan met mijn billen bloot, ik had het nog zo gezegd!

Het resultaat is een jurkje dat ik ook voor Eloise zou maken, en dus heel erg 'MinnieMie stijl' is - als die al bestaat - maar volgens mij ook heel goed past bij ons vriendinnetje Janne, want dat is toch wel de bedoeling in de eerste plaats.


 Ik stelde het nemen van foto's uit tot het laatste moment en dat beklaag ik mij nu; het regende de hele dag en de binnenfoto's zijn niet helemaal hoe ik ze in gedachten had.

Het stofje is vrij zwaar, maar toch soepel, en voelt - naar mijn bescheiden mening- erg luxueus aan.
Ik had het moeilijker met de print te laten doorlopen dan ik oorspronkelijk dacht. De stof danste onder mijn naaivoet. 
Dat ik een oogontsteking had op het moment dat ik het jurkje naaide kan er ook wel mee te maken hebben. Ik bevestig bij deze dat het dieptezicht uitgeschakeld wordt als je maar door één oog kan kijken - haha.

 Op bepaalde plaatsen ging ik echt helemaal de mist in, maar aan de blinde rits lukt het redelijk 


Om het geheel af te werken, naaide ik nog een handtasje.
 Hier viel mijn keuze op de Juliette uit Mijn Tas - altijd een winner.




Liefste Janne, ik hoop dat je blij bent met jouw cadeautje...

Want ik ging werkelijk met mijn billen bloot, en had nog nooit zoveel stress over een naaisel... Een grote dankjewel aan jouw mama Mieke en haar partner-in-crime Katrien hiervoor :-)

.Ben je, net als ik, benieuwd naar de foto's ... met model?





kids on tour button

donderdag 17 september 2015

Kids on Tour: Een nieuwe jas!

Ok.

Ik ga gewoon met de deur in huis vallen.

Wij vielen met ons gat in de boter!



Toen ik wist dat Katrien onze naam had getrokken uit de 'Kids on Tour' lootjespot, deed ik een vreugdedansje. 
Samen met Mieke bedacht Katrien het "Kids on Tour" initiatief; ik ben echt groooooote fan van haar creativiteit, stoffenkeuze, en bovenal : naai-skills.
Zagen jullie dit jurkje bijvoorbeeld? Daar ga ik echt van watertanden...

Op de ruil-date enkele weken geleden kreeg ik een grote doos in mijn handen gestopt. Op dat moment begon het mij al te dagen; Katrien had geen jurkje voor Eloise genaaid... daarvoor was de doos te zwaar.
De inhoud overtrof vervolgens elke verwachting; ik heb letterlijk ettelijke lange minuten sprakeloos zitten gapen naar de prachtige jas, met bijpassende sjaal die ik in mijn handen kreeg.

Ik smste naar Meneer MinnieMie. 
"Een jas!!! Eloise kreeg een jas!!!"
Waarop zijn antwoord, redelijk droog, volgde: 'Dat komt van pas'.
Mannen :-)

In ieder geval, wij zijn dolenthousiast.

Wat volgt is dus een overdosis aan foto's, u weze gewaarschuwd.
Voor meer uitleg en het verhaal achter de blog verwijs ik u graag door naar Kaatjenaaisels.



De afwerking is subliem...
 Eloise is fan van de kap, lekker zacht...


Een jas met grote zakken... Scoren bij mijn MinnieMie!

Ik heb helaas geen aan-foto met de bijpassende sjaal; Eloise heeft het snel warm en de sjaal was voor haar een brug te ver. 
Iets van 'koppige kleuter' en al, u kent dat wel.


Super bedankt Katrien!
Dikke duim voor jou!

Komen jullie zondag terug? Dan toon ik jullie mijn 'Kids on Tour' creatie!

Tot dan!


kids on tour button

maandag 14 september 2015

#tinnyreturns ... soon!

Wanneer ik mensen ontmoet die pas beginnen naaien, geef ik hen steevast de tip om te starten met een patroontje van één van onze eigenste Belgische ontwerpsters. 
StraightGrain, Compagnie M, Zonen 09... stuk voor stuk leveren ze patronen met een (super) gedetailleerde handleiding die jou stap voor stap begeleidt doorheen het hele maak- en naaiproces. 

Ik spreek uit ervaring.

Twee jaar en half geleden, toen er van deze blog nog geen sprake was, ben ik zo gestart met de Tinny van StraightGrain. 
Het woordje 'rits' deed mij daveren op dat moment; en ik hoorde het in Keulen donderen bij de woorden 'beleg', 'paspel' en 'peter pan kraag'. 
Maar het kwam goed, en toen ik Eloise voor het eerst in een -naar mijn normen toen- mega professioneel afgewerkte jurk (ahum) hees, werd ik 5 centimeter groter.

 Wie de StraightGrain blog volgt, weet dat Tinny 2.0 binnenkort wordt gelanceerd.
In het dagdagelijkse leven begeef ik mij in IT kringen, en een dergelijke update staat telkens voor 'new and improved', en dat is ook het geval met de nieuwe Tinny.

An weet hoe erg ik fan ben van Tinny en stuurde mij de patroondelen in preview. 


***
I'm so excited! Very soon, the new and improved Tinny will be released!
Tinny 2.0 is designed by An from StraightGrain and I got the opportunity to lay my hands on this amazing pattern before the launch.  The options are endless: collars, sleeves, bodices, skirts,... so many details and cool additions! I just died over this pattern, it's the best. 
And if you are not convinced yet, check out the pictures, they speak for themselves :-)
***



Ik aarzelde niet en zette mijn schaar in een stofje dat een hele poos geleden bestelde via Etsy.
De combinatie met de fluo oranje Petit Pan stof was een gokje, maar naar mijn gevoel gokte ik niet verkeerd.

Kraagjes, rokdelen, mouwtjes,... zo veel keuzes, zo veel mogelijkheden.
Vandaag toon ik jullie mijn eerste versie. 
Het recept:
De plooirok met (valse) 
zakklepjes, het lijfje met aangeknipte mouwtjes en de smalle Peter Pan kraag. 

Een heel snel naaisel, maar wat een resultaat...

***
It was hard to choose amongst all the options, but I finally went for the pleated skirts with faux-pocket flaps, the cap-sleeved bodice and a slim peter pan collar.
***


 Poppenmoeder Eloise beleefde een drukke dag; "baby had krampjes".
"Tinny en haar kleine broertje" was ook een goede titel geweest voor deze blogpost achteraf bekeken; de babypop krijgt alle liefde en aandacht van haar moedertje. 
 Aandoenlijk om te zien.




Wat het model betreft van deze Tinny kan ik kort zijn; de pasvorm is perfect, ik maakte de 3 jaar voor mijn 3 jarige en het lijkt alsof de jurk rond het lijfje van Eloise gegoten zit. 





Tinny, please return very soon!



Stof / Fabric: Land of Oh on Etsy
Patroon / Pattern: Tinny 2.0 via StraightGrain (soon to be launched)


... want so see other Tinny's? Check out the hashtag #tinnyreturns on Instagram or visit the blogs below!



donderdag 3 september 2015

Shake your pompon! *Seppe uit Jules en Julie*

Als ik iets in mijn hoofd heb, dan moet het uitgevoerd worden. 
Niet morgen of overmorgen, maar wel nu meteen.

Een ambetante eigenschap, voornamelijk voor mijn huisgenoten.
 

Na een bezoekje aan Julija's shop twee weken geleden kreeg ik goesting. 
Goesting om te breien. 
Ik schreef het hier al, en ik kon het maar niet uit mijn hoofd zetten.




****
Sometimes I get tired of myself; when I have a certain plan in mind... it has to be executed.
As fast as possible... :-) This time, I really wanted to learn how to knit.. so that's what I did.
Knitting for dummies, I know, but it is already a start.


***












Zaterdag reed ik naar Veritas en kocht ik breinaalden en een paar bolletjes zachte grijze wol.
Zaterdagavond bekeek ik Youtube filmpjes en leerde ik mijzelf steken opzetten.
Breien for dummies!



Ik moest gelukkig niet helemaal van nul starten. Toen ik een jaar of 9 was kreeg ik enkele initiatielesjes van mijn lieve bobonne.
Zij leerde mij hoe ik rechts en averechts moest breien, maar zette mij steeds op weg. Ik miste dus die essentiële eerste stap...




Zondag reed ik opnieuw naar Veritas (hoera voor zondagopeningen haha) en kocht ik het eerste breiboek van Julie Jaeken, de vrouw achter Julija's shop.



Mijn oog viel op het Seppe - Seppa mutsje; het mutsje van de cover van het boek.
Ik ben vooral fan van de mega pompon en de oorflapjes... lekker warm!







Maandagavond begon ik dan te breien, na het werk.
Ik begon, maakte fouten, vloekte, trok alle steken terug uit, en begon opnieuw.

... en dat zo een 5tal keren.
Op repeat.





Dinsdagavond zag ik ineens het licht, en hopsa, rond middernacht verscheen daar ineens een mutsje.
En blij dat ik ermee ben!

En mijn MinnieMan ook!!
Het enige mutsje dat hij op zijn hoofdje wil houden, ik stak stilletjes een pluim op mijn hoed :-)




De foto's nam ik terwijl Oliver op ontdekkingstocht ging in ons huis.
Deurtjes open en toe, kasten open en toe, de trap bewonderen...
Stilletjes zitten staat niet in zijn woordenboek



Wat leerde ik met het breien van dit mutsje?

Het opzetten van steken
Minderen en meerderen
De tricotsteek
De rijstpap steek

... en dat breien echt fun is! En verslavend!








Mijn hoofd barst van de plannen: een cardigan voor mijzelf, een truitje voor Eloise,... en eentje voor Oliver ook uiteraard, sjaals, ...
Het vervolg op het 'Jules en Julie breiboek' bestelde ik ondertussen ook al, ik zei toch dat ik er geen gras over laat groeien?
Oh boy. Ik heb alweer een nieuwe verslaving.


Patroon / Pattern: Seppe uit Jules en Julie
Wol: Boston van Schachenmayr via Veritas



zaterdag 29 augustus 2015

Instant happiness

Ondanks het feit dat onze kindjes fysiek wel op elkaar lijken, zijn het twee compleet andere persoonlijkheden.
Nu al zien we immense verschillen.

Oliver is een lachebekje, een knuffelbeertje, aanhankelijk maar toch avontuurlijk.

Eloise is een bommetje. 
Ze heeft een sprankelende persoonlijkheid, zit geen seconde stil, tatert onafgebroken de hele dag door, weet wat ze wil en vooral wat ze niet wil. 
Ze wordt intens gelukkig als ze een lolly krijgt of als ze K3 op de radio hoort, maar kan even intens boos worden als het dopje niet meteen op haar stift past. 
Een dramaqueen, met roze glitters.

Ik merk dat ik onbewust hun kledingstijl ook aanpas aan de kleine mensjes die ze zijn.
Oliver draagt rustige tinten; lichtblauw, wit, grijs, een streepje zwart, ...
Eloise's kast daarentegen is een kleurboek; geen enkel kleurtje ontbreekt, de ene al feller als de andere.


*****
My children look very much alike, they are clearly siblings. 
Though... they don't share the same character. Our son is easy-going, cheerful, and he looooooooves to cuddle, while our MinnieMie has the most sparkling personality... she knows what she wants (and what she definitely doesn't want), she's always on the move, talks talks talks... and she is a true dramaqueen. 
Some time ago, I realised that the personality of Eloise and Oliver is reflected in the way I dress them... Gentle colors for our boy, and a colorbomb for our daughter. 
During our summer holidays, I sewed up a dress that is totally Eloise; instant happiness!
*****


Ik naaide een tijdje geleden een jurkje dat perfect bij Eloise past. 
Instagram volgers kregen al een preview... De jurk is geel, roze, blauw, groen... Ze is speels, fris en vrolijk... 
Ik word er blij van als ik ernaar kijk, jullie ook?


Instant happiness, deze jurk.

Als basis gebruikte ik de Hanami, zonder mouwtjes, en voegde het valse knopenpat toe van de Ileana jurk. 

Het stofje kocht ik bij Spoonflower, en zagen jullie trouwens ook al voorbijkomen bij toertjes&pateekes.
Ik heb geen al te beste ervaringen met de kwaliteit van Spoonflower, maar deze keer bestelde ik de cotton poplin en de kleurtjes zijn na enkele wasbeurten ondertussen nog even mooi als in het begin. 
Misschien moet ik mijn mening dan toch herzien :-)



Deze foto's namen we tijdens onze vakantie, op een zonovergoten dag in Plopsaland.


Achteraan werkte ik af met een zichtbare rits, in exact dezelfde kleur als het kraagje. 
Op die manier heeft ook de rug een extra kleuraccentje.





Ik werkte de zoom af met een streepje gele bias. 
Dat geeft een mooi afgewerkt effect, en op die manier moest ik geen schattige berenvoetjes omplooien maar kon de mooie tekening volledig benut worden.





Pattern / Patroon: Hanami Dress by StraightGrain

Fabric / Stof: 
Yellow fabric / Gele effen stof: Veritas 
Pink fabric / Roze effen stof: Liesellove

zondag 23 augustus 2015

Selfish Sewing: Xerea Dress in Nani Iro

Naaien voor mijn kinderen, dat is makkelijk.

Wat een statement.
Ik begin opnieuw.

Naaien voor mijn kinderen, dat doe ik echt heel graag. Ik weet welke kleurtjes en modellen hen flatteren, en doorgaans hoef ik weinig aanpassingen te doen aan patronen. Gelukkig maar, want aan aanpassingen doen heb ik een broertje dood. 

Voor mijzelf naaien, dat is andere koek. Nochtans ben ik er niet vies van om voor mijzelf te naaien; ik draag mijn maaksels vaak en ook wel met trots. 
Ondertussen vond ik al wat patronen waar ik aardig mee weg kan: een broek, truitje, rok, ... maar ik zocht nog naar het perfecte patroon voor een jurkje in katoen.

Ik durf voorzichtig te zeggen dat ik een patroon vond dat het perfecte jurkje voor mij aardig benadert. Geen volumineuze toestanden of plooitjes op plaatsen waar ik ze liever niet zie, en zonder al te veel nood aan dramatische aanpassingen.

 De Xerea Dress van Pauline Alice: een A-lijn jurkje met een eenvoudige maar ingenieuze snit.


***
I think I just found the perfect dress: simple and stylish and yet an easy sewing project: the Xerea Dress by Pauline Alice
***


Een gemakkelijk naaisel bovendien.
Geen rits, en de handleiding spreekt voor zich.

Wat de foto's betreft... Tja, de camera en ik, wij zijn geen goede vrienden.
Meneer MinnieMie deed nochtans zijn best.

Ik ging echter probleemoplossend te werk en deed wat elke rechtgeaarde moeder ook zou doen: ik nam mijn kinderen ter hand.
En voila, ineens kwamen daar wel goede foto's tevoorschijn.

***
The pictures that Mr MinnieMie took from me and my new dress were a true disaster. The camera and me... well, let's say that we are not the best of friends. However, I managed to solve this picture problem by dragging my kids before the camera. They turn out to be the perfect accessory #grin
***



Foto's en patroon : check. Laten we het nog over de stof hebben.
Ja hoor... oh ooooh oooooooooooh Nani Iro

Big love voor Nani Iro hier.
Deze double gauze stofjes uit Japan werden tot nog toe enkel gebruikt voor jurkjes van Eloise, maar ik werd jaloers.
 Daar moest dus iets aan gedaan worden want een rechtgeaarde moeder is niet jaloers op haar kind. 
#haha

Enter Julija's shop, zowel online als offline te bezoeken.
Julie heeft de grootste selectie aan Nani Iro stofjes in België voor zover ik weet, en ik voel mij als een kind in een snoepwinkel als ik haar shop aan de Antwerpse Nationalestraat binnenstap.

Gisteren wandelde ik er trouwens nog eens binnen en kocht, opnieuw, Nani Iro.  
Dat begint naar verslaving te ruiken.
  
Maar toch. Voor draagcomfort en kwaliteit: een dikke 10!

***
Let's talk fabric.
Nani Iro, oh yes. Magic!
I found it over at Julija's shop, a beautiful fabric store in Antwerp, stocking the largest selection of Nani Iro fabrics in Belgium.
I just love Nani Iro, yesterday I couldn't keep myself from buying some more of it at Julija's.
 Addicted? Me?
***


U ziet het. Kinderen zijn het perfecte accessoire, zelfs schoenen blijken dan overbodig.
#opnieuwhaha

Nog een woordje over het patroon zelf
(Ter illustratie zal u het moeten doen met de vreselijke foto's van me - myself - and I. Overbelicht, in al hun glorie)

Het jurkje heeft zakjes! 
Ik heb graag zakjes, zeker omdat mijn handen soms niet goed weten wat ze moeten doen, en ik op die manier altijd een manier heb om ze even weg te steken.


Achteraan zit een mooie V-uitsnijding. Een klein detail, maar dat maakt het wel extra mooi.


Een jurk waarin je kan dansen en springen, in een stofje dat zo zalig zit dat ik ermee zou gaan slapen.
Xerea Dress nummertje twee in dezelfde combinatie komt eraan... oh ooh oooooh Nani Iro!


Afsluiten doe ik liefst met nog een paar leuke foto's, met mijn twee favoriete accessoires :-)
(gelukkig kunnen ze nog niet lezen #hahavoorde3emaal)



De jurk van Eloise zag u al hier, de body van Oliver hier.




Trouwens, over Julija's shop gesproken, toen ik er vandaag was zag ik het tweede breiboek van Julie - vers van de pers. 
Ik kocht het nog niet, want ik zag nog nooit een breinaald van dichtbij, maar ik plan om daar snel verandering in te brengen. 
Wat denken jullie? Is breien makkelijk (zelf) aan te leren? Doen?